Leren (is) loslaten

los

 

Ik weet van mezelf dat ik best perfectionistisch ben.  En een beetje, maar echt maar een héél klein beetje een control freak. Dacht ik. Nou, dat beeld heb ik wat moeten bijstellen..

Toen ik na een gemene val wakker werd in het ziekenhuis met een hersenschudding en geheugenverlies, was ik vrij snel in de weer met agenda en telefoon om na te gaan wat ik de afgelopen dagen en weken had gedaan. Ik was het helemaal kwijt en liep zo’n zes weken achter en dat was een bijzonder vreemde en onprettige ervaring kan ik melden. Bleek het zowaar al 2015 te zijn..oeps!

Er moest ook van alles geregeld worden want werken zat er voorlopig niet in. Thuis herstellen en bijkomen, want zo’n hersenschudding zorgt voor best wat hoofdpijn, duizeligheid en misselijkheid. Ik had het concentratievermogen van een goudvis, was nog steeds warrig en kort van geheugen, dus: rustig aan! Daar ben ik dus niet zo goed in, heb ik gemerkt. En te veel doen wordt onmiddellijk afgestraft, dus dat werkte ook niet.

Wat doe je eraan? Niks, gewoon je eraan overgeven, zo klonk het wijs en goedbedoeld vanuit mijn omgeving. Makkelijker gezegd dan gedaan, dat loslaten en je overgeven aan dat wat is. Accepteren dat je grens veel dichterbij ligt dan je wilt. Ik heb allerlei leuke trainingen moeten missen, waaronder een paar trainingen aan ziekenhuispersoneel, hoe ironisch. Ik had in januari weer een bericht willen plaatsen en nu is het al februari en ik heb nul inspiratie. Ik moet van mezelf een heel informatief blog schrijven, maar van al dat denken over waarover ik dan zou moeten schrijven word ik alleen maar moe. Dus schrijf ik maar gewoon wat er in mij opkomt en probeer ik los te laten hoe het moet van mezelf.

Leren is loslaten. Herkenbaar. In mijn werk zie ik regelmatig dat deelnemers moeite hebben met loslaten. Ze doen wat ze altijd doen en in no time lopen ze vast in een gesprek. Ze stappen in hun valkuil en geven zichzelf daarna ook nog op hun kop omdat ze het niet goed hebben gedaan. ”Geeft niks”, zeggen wij als trainer en acteur dan, ”laat het los en probeer het opnieuw”. Pak het eens anders aan”. Bij de een gaat dat makkelijker dan bij de ander, toch zijn deelnemers na afloop vaak best tevreden en blij dat ze hebben losgelaten hoe het volgens hen hoort of moet. Dus heb ik besloten daar een voorbeeld aan te nemen. Ik ben al in mijn valkuil gestapt (teveel willen doen) en ga het nu anders aanpakken. Ik geef me over en laat los…

 ophouden met doorgaan

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *