Het overwinnen van angsten: gewoon doen!

”Je moet je angst bij de hand nemen”, hoorde ik ooit iemand zeggen. “Laat je niet leiden door je angst, het is een slechte raadgever. Tenzij je ineens tegenover een leeuw staat natuurlijk.” Wijze woorden.

Tijdens trainingen speelt bij deelnemers vaak angst: voor het rollenspel, want stel dat je faalt en afgaat voor de groep? Vaak wil niemand beginnen, maar er zijn ook regelmatig helden die zeggen: ”nou dan begin ik wel. Ik vind het heel spannend, maar dan heb ik het maar gehad”. Altijd is er na afloop een enorme opluchting en regelmatig hoor ik deelnemers verzuchten ”het viel eigenlijk best wel mee”.

don't ne afraid to fail

Zo gaat dat vaak met angsten. Datgene waar we bang voor zijn maken we in ons hoofd groter en enger waardoor de angst enorme proporties aanneemt. We denken te weten wat er zal gebeuren en het zal vreselijk zijn, dus we gaan die angst liever uit de weg. Maar helaas, die angst verdwijnt niet en we komen haar steeds weer tegen. Het beste dat je dan maar kan doen, is dwars door die angst heengaan. Wat niet makkelijk is.

Dat heb ik zelf onlangs ondervonden op een manier die ik niet had kunnen bedenken. Nadat ik redelijk was hersteld van een hersenschudding en mijn geheugen weer aardig werkte, ging ik samen met mijn vriend op wintersport. Nu was ik gevallen tijdens een skiles op de skibaan (op zo’n helling met een soort tapijt) waardoor ik toch wel wat angst had ontwikkeld om opnieuw te vallen. En als dat zou gebeuren, dan zou ik er waarschijnlijk nog erger aan toe zijn dan toen. Ik was immers door de arts gewaarschuwd situaties waarin ik zou kunnen vallen te vermijden. Tja. Dat zijn er best veel. Als ik op straat loop kan ik struikelen over een opstaande stoeptegel (is eens gebeurd, heel gênant) of ik kan worden aangereden op de fiets en met een smak op het asfalt terecht komen (is ook eens gebeurd, heel pijnlijk). En ik kan altijd nog van de trap vallen (is ook eens gebeurd, hmm.. ben ik onhandig of heb ik gewoon steeds pech?).

De voornaamste reden dat ik toch ben gaan skiën, is dat ik mijn angst wilde overwinnen. Ik wist: “als ik het nu niet doe, wordt die angst zo enorm groot dat ik nooit meer op de ski’s stap”. En dat zou zonde zijn, dus ik ging.

De allereerste keer bovenaan de piste keek ik over de rand en stamelde ik dat ik het toch best wel hoog en steil vond. Met een redelijk hoge hartslag begon ik aan mijn afdaling. Bang om te vallen, dus viel ik. Zo werkt dat. Maar dat vallen beek helemaal niet zo eng te zijn als ik dacht, dus daarna was het eigenlijk al vrij snel gedaan met die angst. Soms schoot ineens toch weer de angst door mijn lijf, die liet ik dan gewoon toe en vervolgens loste de angst op. Al op de tweede dag ging ik ’s ochtends fluitend van de rode piste. Ik was er niet vanaf te krijgen zo leuk vond ik het. Wie had dat gedacht? Ik niet!

feel the fear and do it anyways

Moraal van het verhaal: dwars door je angst gaan werkt. Het is niet makkelijk en ook niet leuk en soms kun je echt verstarren van angst, (dan is het de kunst om je lijf in in beweging te krijgen, begin bijvoorbeeld je tenen of vingers te bewegen, het helpt!) maar daarna voel je je fantastisch. Je bent letterlijk bevrijd van je angst en dat is een heel fijn gevoel.

Ik besef dat sommige deelnemers tijdens een training waarschijnlijk net zoveel angst voelen als ik tijdens die eerste afdaling. Heel soms weigeren mensen een rollenspel te doen, wat ik altijd jammer vind omdat ik het hen gun die angst te overwinnen. De angst wordt immers alleen maar groter wanneer je het uit de weg gaat.

Wanneer deelnemers de uitdaging wel aan gaan, zie ik hen dapper hun angsten tegemoet treden. Na afloop is daar die diepe zucht, de opluchting. Ik zie soms echt prachtige transformaties. Natuurlijk ben je er dan nog niet, maar het begin is er. Daarna is het een kwestie van blijven oefenen, gewoon doen. En dat gaat met vallen en opstaan (letterlijk in mijn geval).

Er zit trouwens wel een risico aan het overwinnen van je angsten. Het zou zo maar kunnen dat je de smaak te pakken hebt. Oke, waarschijnlijk gebeurt dit niet zo snel als het gaat om het geven van feedback aan je collega’s, maar in mijn geval geldt dit wel. Ik heb èn een angst overwonnen èn een nieuwe verslaving, want volgend jaar gaan we weer skiën. Dus wees gewaarschuwd als je ook een angst gaat overwinnen…

 

eind eangst

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *